lunes, mayo 14, 2007

entrada namber zirtijuan

Que bo está o pan resién feito de san barandán, unha trincada dese pan quente é unha jloria.
Nouvelle star (poñedeo no youtube ese e mirade o tipo, é meu primo) .
Bien, dicho esto kiero desiros que hoy es el día en el que declaro ofisialmente la puesta en venta de http://www.serfelis.com/ , no he consejido lo que quería (aljun tipo de benefisio monetario, inda que fora pa tomar unha cervesa no jeto ,un antro mancillado), pero nada, 3 míseros euros , asi que, vendo serfelis ante la imposibilidad de sejir sin remunerasión, lo vendo a cambio de las asiones del depor en su totalidá una ves canseladas las deudas del clú, mucho no pido tampouco...
El tema del ke kería hablar era de la rapidés de la tenolojía . Hase años, juansiño era un chico felis que obtenía como rejalo un jualkam para correr,(el sd ya existía que o rapas nn é tan vello tampouco, inda que o tempo demacrouno)presumía de el “mira colega, daslle a avansar 1 ves seca e cambiache de cansión automático, como se fora un sd e daslle 2 tokes e duas cansions que che avansa” callándose que si le dabas 3 veses al bontón corría 3 cansiones por que tampouco era cuestión de que os demais quedaran absortos das tenolojías as que non tiña ainda aseso.
Pero juansiño , que tenía un móvil sajem de pantalla asul con el juejo de la formula 1, vió como el sdmp3 era el futuro y se jastó un sufrido ahorramiento en la compra de uno por 100 euros, marca ... da barata pero el pensó “bue..parese unha puta merda pero compreino no corte injlés , se o jardo na bolsa ten que scuitarse mellor que se non o fajo” e ahí iba juansiño co seu mp3 de ultima jenerasión do barato pero jardado na bolsa do corte injlés convensido de que ello mejoraba la calidad del sonido y la apariensia exterior. Era fásil quererlo por la ternura de su ignorancia. Aun así el chisme a la semana demostraba que su moderna forma de funsionar se escapaba a la compresión de juansiño , dado que al darle al botón + de volumen el sd cambiaba de cansión. Estos y otros detalles hisieron que el chico en búsqueda de la felisidad eterna desde el día en que comprobó que la servesa se la cobraban desidió ir al corte injlés sin corbata e cun chándal da plasa de see (desafiando los cánones) a cambiar su sdmp3 marca fulera, por un sdmp3 aun mas caro pro filis (marca da boa) e juansiño descubrió que era mellor pajar un pouco mais por aljo conosido e ahí iba el co sdmp3 sin bolsa do corte injlés. Qué sonido!!, que felisidá , pero un día , todo se truncó en la vida de juansiño cuando al subir las escaleras del bus, el sdmp3 filis que tanto le había costado se deslisaba de su bolsillo derecho del pantalón vakero (donde paresía esto imposible dada la presión a la que lo había introdusido debido a la cual incluso el caminar se le hasía complicado) caía escaleras abajo y descubría al cojerlo que su filis caralludo dejaba de funsionar lo que unido a un viaje de 2 oras en bus con calor y manolo escobar de fondo hisieron de ese kisá el peor día de juansiño. Pero juansiño no desistió!
Vió que existían los mp3es que se enchufaban al ordenador y eras felís pero estaba buscando el momento de invertir su dinero en ellos, no hasian más que bajar y de repente salía otro con mayor capasidad de almasenamiento, pero fue un día, cuando el ke kería, el de 1 giga , que buscaba desde que había salido al mercado, lo compró por 50 Euros, y se fue convensido con él en el bolsillo sin nesesidá de andar trenco dado que no sufría presión en la arteria femoral. Su circulasión sanjínea había mejorado, todo era salú!
Hoy en día juansiño es un chico felís, pero desconfíado ; hase tiempo que existen los mp4 , aljo que ya .. parese tan lejano como viajar a marte pero que ya ta tan barato como su gran mp3 . También se prejunta donde está el mp1 y el mp2 , pero no lo sabe, el mundo jira demasiado deprisa y mientras que sea feliés con su mptrés al mundo... como si le da por girar del revés .
Arriba huarochiranos!