domingo, febrero 25, 2007

entrada namber tuentijuan

Os kiero analizar un domingo después de salir de festa a nuyte anterior:

Ala vai! Vaia cagadón joder....que fixen? (me levanto a las 14:00 de la mañana de un domingo) joder, joder joder ¡ (lájrimas en los ojos de desesperación) que fajo ahora ostia ¡? Merda merda merda! (a sabana está marrón e húmeda ) joder, si eu non lle fixen mal a ninguen oh! Buaaa aquí tamen! (a alfombra pringosa) , a carteira donde esta a carteira ¡ tará no pantalón (levantome e...) eiba! Como vou! (tambaleo) a carteira esta aki, safei, ahora.. como fajo pa esto?

Este é un domingo mañanero normal nun ser humano en eda adolescente en España.

Teño que deixalo xa, estoume consumindo como persona, a vida é mais que sair e pasalo ben, a xente traballa pa janar cartos e eu non fajo mais que chupar dos meus pais, debo buscar outra meta nesta vida (collo o meu mp3 e vou dar unha volta pola plaia) , a vida en sí é unha lucha pola supervivencia, un aljo do ke sentirse orjulloso o dia de mañan, e o que hay na cama cando o vexo non quero que sea meu, necesito cambiar, asi quen me vai kerer?

Este, o domingo taradañero filosofal propio da resaca.

Guáaaaaa que nejra!

Esta a reasión del mismo ser al levantarse de la tasa del cajadero.
Bebede con moderación inda que haia emoción! Sedefelises!

No hay comentarios: